KSIĄŻKA 

”MAM SKRZYDŁA, ALE NAUCZ MNIE LATAĆ”

Tylko 200 egzemplarzy trafi do Waszych rąk w ramach przedsprzedaży.

UWAGA! Jeśli ktoś chciałby otrzymać książkę z autografem autorki,

to niestety wysyłka książki opóźni się aż do 1 sierpnia.

Jeśli chcesz otrzymać autograf, napisz to w zamówieniu, w uwagach.

Wysyłka bez autografu w ciągu 7 dni roboczych.

• Wysyłka  Paczka Orlen koszt 13 zł, do wybranego przez Państwa punktu.

• Wysyłka kurierska Pocztą Polską koszt 13 zł.

• Wysyłka INPOST koszt 13 zł.

 

UWAGA!!! Kupując kilka książek płacisz za jedną przeysłkę!

---

„Mam skrzydła, ale naucz mnie latać”

to książka, która każe spojrzeć dalej niż diagnoza.

 

W świecie, w którym rozmowa o spektrum autyzmu najczęściej kończy się na diagnozie, terapii i wyzwaniach dzieciństwa, ta książka otwiera perspektywę, której wciąż brakuje – perspektywę przyszłości.

Magdalena Kosiń tworzy niezwykle ważną, poruszającą i potrzebną publikację, która stawia pytania, od których wielu dorosłych odwraca wzrok. Co stanie się z dzieckiem w spektrum autyzmu za dziesięć, dwadzieścia, trzydzieści lat? Jak decyzje podejmowane dziś wpłyną na jego samodzielność, poczucie bezpieczeństwa, relacje i jakość życia w dorosłości?

Ogromną wartością tej publikacji jest połączenie wiedzy specjalistycznej z wieloletnim doświadczeniem praktycznym. Magdalena Kosiń, pracując na co dzień z dziećmi, młodzieżą, rodzicami i nauczycielami, nie tworzy teoretycznych rozważań. Oddaje głos realnym obawom, pytaniom i doświadczeniom rodzin, które każdego dnia mierzą się z niepewnością dotyczącą przyszłości swoich dzieci.

To książka pełna empatii, ale jednocześnie szczera i odważna. Nie oferuje prostych recept ani nierealistycznych obietnic. Zamiast tego zachęca do refleksji, odpowiedzialności i długofalowego myślenia. Pokazuje, że wsparcie nie polega na „naprawianiu” dziecka, lecz na budowaniu warunków, które pozwolą mu rozwijać się zgodnie z własnym neurotypem i wykorzystywać swój potencjał.

To książka o odpowiedzialności, nadziei i odwadze. O konsekwencjach zaniedbań, ale także o ogromnych możliwościach, jakie daje mądre wsparcie. Przede wszystkim jednak jest to książka o człowieku – jego rozwoju, godności i prawie do bezpiecznej przyszłości.

Jeżeli szukasz publikacji, która nie tylko poszerza wiedzę, ale również zmienia sposób myślenia o spektrum autyzmu, ta książka powinna znaleźć się w Twojej bibliotece.

Pamiętaj – przyszłość dziecka w spektrum nie zaczyna się jutro. Zaczyna się dziś.

---

SPIS TREŚCI

CZĘŚĆ 1 – SPEKTRUM AUTYZMU A PRZYSZŁOŚĆ –  ZMIANA PERSPEKTYWY

Spektrum autyzmu – czym jest, a czym nie jest.

1. Autyzm jako spektrum neuroróżnorodności.
2. Spektrum autyzmu widziane w innej perspektywie.
3. Różnorodność funkcjonowania w spektrum.
4. Obalanie mitów: „wyrośnie”, „jest za mały”.
5. Dlaczego autyzmu nie da się „odłożyć na później”.

Myślenie przyszłościowe w wychowaniu i edukacji.

1. Dlaczego przyszłość dziecka powinna być punktem odniesienia?
2. Rola dorosłych jako architektów przyszłości.
3. Edukacja, która przygotowuje do życia, a nie tylko do ocen.
4. Samodzielność jako proces, nie cel końcowy.

 CZĘŚĆ 2 – DIAGNOZA – MOMENT, KTÓRY ZMIENIA WSZYSTKO.

Znaczenie wczesnej diagnozy.

1. Czas ma kluczowe znaczenie.
2. Objawy wczesnodziecięce – co powinno zaniepokoić.
3. Rola rodziców, nauczycieli i lekarzy w procesie wczesnej diagnozy i interwencji.
4. Korzyści rozwojowe wczesnego wsparcia.
5. Diagnoza jako punkt startowy, nie etykieta.

Diagnoza w okresie dojrzewania – konsekwencje i wyzwania.

1. Dlaczego wiele dzieci otrzymuje diagnozę zbyt późno?
2. Kryzysy tożsamości i poczucie „bycia innym” u nastolatków w spektrum .
3. Odbudowa poczucia bezpieczeństwa po późnej diagnozie.

Niewidzialne rany, które bolą – wtórne trudności jako wołanie o zrozumienie.

1. Zaburzenia lękowe i depresyjne.
2. Wypalenie, wycofanie społeczne.
3. Somatyzacja i objawy psychosomatyczne.
4. Kryzysy szkolne i spadek funkcjonowania.
5. Samookaleczenia i myśli samobójcze.

Roller coaster – perspektywa niezdiagnozowanego nastolatka.

1. Ulga: „wreszcie wiem, co się ze mną dzieje”.
2. Żal i złość za lata niezrozumienia – o utraconym dzieciństwie nastolatka.
3. Rekonstrukcja tożsamości – proces odbudowywania poczucia własnej wartości
4. Lęk przed przyszłością.
5. Ryzyko retraumatyzacji przy braku odpowiedniego wsparcia.

 CZĘŚĆ 3 – DZIECIŃSTWO – FUNDAMENT PRZYSZŁOŚCI.

Wczesne dzieciństwo, gdzie wszystko się zaczyna.

1. Rozwój emocjonalny i sensoryczny dziecka autystycznego.
2. Regulacja emocji – rola dorosłych.
3. Budowanie relacji i komunikacji dorosły – dziecko.
4. Znaczenie rutyny i przewidywalności.
5. Wczesne wzmacnianie samodzielności.

Dziecko w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.

1. Adaptacja do grupy i środowiska szkolnego.
2. Adaptacja nauczyciela do dziecka.
3. Rola nauczyciela w przedszkolu – między bezradnością a uczeniem się relacji.
4. Nauka społeczna – między tym, co możliwe, a tym, co oczekiwane.
5. Jak nie „zgubić” dziecka w spektrum w systemie edukacji?

 CZĘŚĆ 4 – NASTOLATEK – JESZCZE NIE DOROSŁY, ALE JUŻ NIE DZIECKO.

Gdy znane przestaje wystarczać – dorastanie w spektrum autyzmu.

1. Gdy „coś się zmienia”, ale nikt nie potrafi tego nazwać.
2. Ciało, które staje się głośne – sensoryka i doświadczanie ciała w dojrzewaniu.
3. Emocje bez instrukcji obsługi – huśtawki nastroju i przeciążenia.

Trzy drogi przeciążenia układu nerwowego.

1. Meltdown, shutdown, burnout.
2. Szkoła, która nieświadomie przyspiesza burnout u nastolatków w spektrum.

Punkt ciężkości bufora bezpieczeństwa.

1. Rola nauczyciela jako bufora przeciążenia i „tłumacza świata”.
2. Gdy uczeń internalizuje relację regulującą – narodziny samoregulacji.
3. Gdy bufor znika – co dzieje się z nastolatkiem w spektrum?
4. Jak wspierać nastolatka w okresie przejścia – gdy zmienia się szkoła i świat?
5. Rola rodzica jako rzecznika dziecka w systemie.

Kim jestem, kiedy przestaję udawać.

1. Tożsamość i maskowanie.
2. Maskowanie jako strategia przetrwania – cena, która się ukrywa.
3. Tożsamość – kim jestem, zanim zacznę się tłumaczyć.
4. Tożsamość a płeć, ciało i normy społeczne – kiedy nie mieszczę się w ramach.
5. Gdzie rodzi się presja – szkoła i rodzina wobec norm płciowych.
6. Język dorosłych – słowa, które otwierają i słowa, które zamykają.
7. Gdy presja nie ustaje – konsekwencje dla zdrowia psychicznego.
8. Odbudowywanie kontaktu z sobą po latach maskowania.

Relacje rówieśnicze – potrzeba bliskości i lęk przed nią.

1. Bezpieczne i wspierające relacje jako miejsce regeneracji tożsamości.
2. Presja grupy i wyzwania społeczne w klasie.
3. Konsekwencje braku relacji rówieśniczych – echo w dorosłość.
4. Wyzwania w relacjach romantycznych i intensywnych przyjaźniach.
5. Rola grup wsparcia w kształtowaniu bezpiecznych relacji.
6. Wyzwania wchodzenia w świat dorosłych relacji, pracy i dalszej edukacji.

Szkoła w okresie dojrzewania – system pod zwiększonym napięciem.

1. Rosnące wymagania – kiedy szkoła przyspiesza, a rozwój nie nadąża.
2. Malejąca elastyczność – mniej zgody na „inność”.
3. Niewidzialne koszty „dobrego funkcjonowania”.
4. Zmiana nauczycieli i struktur – utrata bezpiecznych relacji.
5. Przeciążenie emocjonalne i sensoryczne – strategie regulacji w klasie.
6. Oceny, zachowanie, frekwencja – oczyma szkoły.
7. Przestrzenie wsparcia i adaptacje w szkole.
8. Rola rodziców i współpraca ze szkołą – rzecznik ucznia i partner systemu.
9. Gdzie szukać nadziei – zasoby i małe światła w trudnym czasie.

 CZĘŚĆ 5 – DOROSŁOŚĆ – MIĘDZY TYM, CO BYŁO,  A TYM, CO MOŻLIWE.

Dorosłe życie w spektrum autyzmu.

1. Teraźniejszości dorosłego życia – studia.
2. Pierwsza praca – aktywność zawodowa – między potencjałem a przetrwaniem.
3. Strategie wspierania – między kompetencją a przynależnością.
4. Maskowanie na studiach i w pracy – niewidzialny wysiłek, wysoka cena.
5. Wypalenie akademickie i zawodowe u osób w spektrum – gdy zasoby się kończą.
6. Zmiana – gdy droga przestaje być prosta, ale zaczyna być własna.

Dorosłość w cieniu zależności.

1. Życie i przyszłość osób autystycznych z głębokimi trudnościami rozwojowymi.
2. Systemowe wsparcie dla dorosłych osób autystycznych z głębokimi trudnościami.
3. Kiedy system cię zawodzi, a miłość i troska muszą zastąpić państwo.

Relacje w życiu dorosłych osób w spektrum autyzmu.

1. Między odmiennością a pragnieniem bliskości.
2. Przyjaźń – fundament życia społecznego.
3. Budowanie i utrzymywanie przyjaźni młodych osób w spektrum autyzmu.
4. Przyjaźń czy projekcja? Między potrzebą bliskości a naruszaniem granic.
5. Partnerstwo – pragnienie bliskości, obawa przed odrzuceniem.
6. Intymność – co znaczy „bliskość” w spektrum?
7. Konflikty i rozwiązania – kiedy różnice stają w drzwiach relacji.
8. Inwestowanie w relacje.
9. Cisi architekci relacji.

Życie na własnych zasadach.

1. Codzienność jako projekt życia i zarządzania dorosłością w spektrum autyzmu.
2. Między samodzielnością a bezpieczeństwem.
3. Samodzielne mieszkanie – realne scenariusze dla dorosłych osób w spektrum.

Światło zapalone po zmroku – późna diagnoza jako moment przełomu.

1. Kariera – między ulgą a żalem.
2. Relacje – nowe rozumienie dawnych trudności.
3. Obraz siebie – od „zepsutego” do „innego”.
4. Diagnoza jako początek, nie koniec.

Zdrowie psychiczne młodych dorosłych w spektrum autyzmu.

1. Maskowanie, które prowadzi do depresji i zaburzeń lękowych.
2. PTSD i trauma rozwojowa w spektrum autyzmu.
3. AuDHD – „chaos emocjonalny”.
4. Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne – gdy regulacja staje się rytuałem.
5. Zaburzenia zachowania w spektrum autyzmu – językiem przetrwania.
6. Gdy jedzenie staje się polem walki – anoreksja, bulimia
7. Zaburzenia psychotyczne w spektrum autyzmu.
8. Gdy głos znika tylko dla świata – mutyzm wybiórczy w ASD.
9. Wypalenie autystyczne – odrębne zjawisko, inne mechanizmy i konsekwencje.
10. Myśli samobójcze i zachowania autodestrukcyjne – jak o nich mówić i reagować.
11. Zaburzenia więzi w dorosłości – gdy bliskość boli, a samotność też rani.

O ochronie zdrowia psychicznego w dorosłym życiu osób w spektrum.

1. Akceptacja, relacje i sens – niewidzialne filary zdrowia psychicznego.
2. Odpoczynek i prawo do regeneracji bez produktywności.
3. Duchowość, sens egzystencjalny i wartości.
4. Prawo do gniewu i sprawczości – gdy emocje odzyskują sens.
5. Sieci wsparcia rówieśniczego – gdy bycie sobą wystarcza.
6. Regulacja zamiast walki – o codziennych praktykach, które chronią psychikę.
7. Pomiędzy wsparciem a nadużyciem.

 CZĘŚĆ 6 – NIEWIDZIALNE MOSTY PROWADZĄCE DO DOROSŁOŚCI.

Regulacja, zanim pojawi się samodzielność.

1. Nie umiejętności, lecz zdolność bycia w świecie.
2. Dorośli jako regulatorzy świata dziecka.
3. Gdy nie było komu trzymać świata. O brakującej regulacji i możliwości powrotu.

Relacja jako długoterminowy czynnik ochronny.

1. Jedna bezpieczna relacja w dzieciństwie, daje siłę przez dekady.
2. Nauczyciele jako układ nerwowy – kto reguluje, a kto uruchamia alarm.
3. Pozwolenie na zatrzymanie i prawo do bycia tu i teraz.
4. Świat nie był zbyt trudny. Był trudny w samotności.
5. Poprawiane zamiast rozumiane – o utraconym języku własnych emocji.

Straty, których nikt nie opłakuje.

1. Żałoba po tym, czego nikt nie zobaczył.
2. Różne drogi do tej samej straty.
3. Gdy bliskość zostaje rozdzielona rolami.
4. Strata społecznego uznania i wsparcia – gdy trud nie spotyka się z odpowiedzią. .
5. Żałoba po rodzicach, którzy nie potrafili zobaczyć.
6. Zamiast zakończenia: uznać to, co nie miało żałoby.

Ślady, które zostają. O kosztach przystosowania.

1. Gdy ciało pamięta szybciej niż myśli.
2. Maskowanie jako koszt, nie strategia.
3. Nadodpowiedzialność i hiperadaptacja.
4. Emocje, które nie miały gdzie się zmieścić.
5. Gdy odpoczynek nie przynosi ulgi.
6. Kim jestem, jeśli przestanę się dostosowywać?

Tożsamość – odzyskiwanie siebie po latach adaptacji.

1. „Kim jestem, gdy nikt nie patrzy”.
2. Między lojalnością wobec siebie a lękiem przed utratą relacji.
3. Ciało jako kompas tożsamości.
4. Tożsamość bez spektakularnych narracji.
5. Rola przyzwolenia na niedoskonałość w budowaniu dorosłej tożsamości.
6. Relacje, które pozwalają być w procesie przemiany.
7. Gdy tożsamość nie jest spójna i to jest w porządku.

 CZĘŚĆ 7 – RODZICE I RELACJE –  GRANICA MIĘDZY  OPIEKĄ A WOLNOŚCIĄ. 

Rodzice dorosłych dzieci w spektrum – nowa jakość relacji.

1. Gdy dziecko staje się dorosłe, a rodzic nadal się martwi.
2. Pułapka odpowiedzialności – o rodzicach dorosłej osoby z głębokimi wyzwaniami.
3. Strach nie odpuszcza – o rodzicach samodzielnej dorosłej osoby autystycznej.
4. Iluzoryczna samodzielność – o rodzicach dorosłej osoby w spektrum w normie intelektualnej, samodzielnej, lecz nieusamodzielnionej.

Między trzymaniem a puszczaniem – codzienność na granicy troski i wolności.

1. Między pomocą a kontrolą – gdzie przebiega granica.
2. Gdy trudno odpuścić – o trosce, która nie chce się wycofać.
3. Trudność w odpuszczeniu – kiedy troska staje się ciężarem.
4. Kiedy dwie troski się ścierają – różne wizje dorosłości.
5. „Bo do tanga trzeba dwojga”.
6. Codzienność, która waży najwięcej.

Tam, gdzie milczenie boli najbardziej – samotność i nowa bliskość.

1. Gdy cisza nie jest wyborem – samotność i kruchość rodziców.
2. Potrzebuję inaczej – głos dorosłego dziecka w spektrum.
3. Bliskość, która zostaje – nawet wtedy, gdy wszystko się chwieje i zmienia.

 CZĘŚĆ 8 – KROKI KU AUTONOMII.

Samodzielność, odpowiedzialność i życie w dorosłości.

1. Rutyna i przewidywalność – fundament dorosłego życia.
2. Samostanowienie i prawa dorosłego człowieka w spektrum.
3. Tworzenie własnej ścieżki.

Miłość do granic wytrzymałości – gdy bezpieczeństwo wymaga odejścia.

1. Gdy odpowiedzialność przejmują inni.
2. Miłość, która boli bardziej niż rozłąka.
3. Nie oddajemy dziecka. Oddajemy kontrolę.
4. Społeczny osąd – dlaczego tak bardzo boimy się tej rozmowy.

Życie w strukturze – jak instytucje tworzą przewidywalność i bezpieczeństwo.

1. Placówka opiekuńcza to nie koniec świata.
2. Samostanowienie w ograniczonym wymiarze, które daje godność.
3. Codzienność instytucjonalna – sukcesy i wyzwania.
4. Rola pracowników jako przewodników, a nie strażników.
5. Emocje, relacje i niewidzialne koszty dorosłości instytucjonalnej.
6. Redefinicja autonomii – różne drogi, ten sam ciężar.

LISTY KU PRZYSZŁOŚCI –  SŁOWA, KTÓRE ZOSTAJĄ.

ZAMIAST KROPKI …

Łącznie 582 strony